Chingunzhav is one of the two leaders of the anti-Manchu uprising of 1755-1756 in Outer Mongolia.

During the third Oirat-Manchurian war in Dzungaria, the authorities of the Qing Empire (which then controlled most of the territory of modern Mongolia) began to mobilize the Mongolian population en masse and indiscriminately.

The local Manchu civil and military authorities, spurred on by the angry emperor of the Qing dynasty, began to take away the last horses and remnants of cattle from the population of Khalkha free of charge.

It came to the point that postal stations on the Kyakhta—Urga way were left without replacement horses, so that merchants, and diplomatic couriers passing along the highway were unable to replace tired horses.

The Khalkha commander Chingunzhav, outraged by such an attitude towards his people, raised an uprising, withdrew his subordinate troops from the front and returned to Khalkha with them. The uprising of Chingunzhav received a wide response throughout Mongolia. The whole people decided to rebel against the Qing government.

Due to the scale of the uprising, the Qing Empire was forced to transfer its troops to Khalkha in order to deal with the uprising that arose there. Chingunzhav, along with his entire family, was captured and brought to Beijing, where he was executed on June 12, 1756. The Empire sent a punitive detachment to Outer Mongolia. All the civil authorities suspected of sympathizing with Chingunzhavu were also killed.

Чингүнжав ван бол 1755-1756 онуудад Гадаад Монголд гарсан Манжийн эсрэг бослогын хоёр удирдагчийн нэг юм.

Зүүнгарт болсон ойрад-манжийн 3 дахь дайны үеэр Чин гүрний эрх баригчид (тухайн үед орчин үеийн Монголын газар нутгийн ихэнх хэсэг тэдний хяналтад байсан) Монголын хүн амыг ойлгомжгүйгээр, олноор нь дайчлах болсон байна..

Манжийн иргэний болон цэргийн орон нутгийн эрх баригчид Чин гүрний хилэгнэсэн эзэн хааны өдөөлтөөр Халхын хүн амын сүүлчийн адуу, үлдсэн үхрийг үнэ төлбөргүй булаан авч эхэлжээ.

Эл явдал Хиагт-Өргөөгийн замын шуудангийн өртөөнүүд сэлгэх морьгүй үлдсэн учир уг замаар дайран өнгөрч байсан албаны хүмүүс, худалдаачид, дипломат шууданчид ядарсан адуугаа юүлж чадахгүйд хүртлээ даамжирчээ.

Халхын жанжин Чингүнжав ард түмэнд нь ингэж хандсанд эгдүүцэн бослого дэгдээж, өөрийн харьяаны цэргээ фронтоос татан, тэдэнтэй хамт Халх руу буцав. Чингүнжавын бослогыг Монгол даяар өргөнөөр дэмжив. Бүх ард түмэн Чин улсын засгийн газрын эсрэг босохоор шийдэв.

Бослогын цар хүрээнээс болж Чин гүрэн тэнд үүссэн бослогыг дарахын тулд Халх руу цэргээ шилжүүлэхээс өөр аргагүйд хүрчээ. Чингүнжавыг бүхэл бүтэн гэр бүлийнх нь хамт баривчлан Бээжинд авчирч 1756 оны 6-р сарын 12-нд тэнд цаазалжээ. Эзэнт гүрэн Гадаад Монгол руу шийтгэх отряд илгээв. Түүнчлэн Чингүнжавыг өрөвдөж буйд сэжиглэгдсэн бүх ноёд, түшмэдийг устгажээ.

Князь Чингунжав — один из двух предводителей антиманьчжурского восстания 1755—1756 годов во Внешней Монголии.

Во время третьей ойратско-маньчжурская войны в Джунгарии, власти империи Цин (под властью которой тогда находилась большая часть территории современной Монголии) начали массово и неразборчиво проводить мобилизацию монгольского населения.

Местные маньчжурские гражданские и военные власти, подхлестываемые разгневанным императором династии Цин, стали безвозмездно отбирать у населения Халхи последних лошадей и остатки скота.

Дело дошло до того, что на тракте Кяхта — Урга почтовые станции были оставлены без сменных лошадей, так что проезжавшие по тракту чиновники, купцы, дипломатические курьеры не имели возможности заменить уставших лошадей.

Халхаский военачальник Чингунжав, возмущенный таким отношением к своему народу, поднял восстание, снял с фронта подчиненные ему войска и вместе с ними вернулся в Халху. Восстание Чингунжава получило широкий отклик во всей Монголии. Весь народ решил восстать против цинской власти.

Из-за масштаба восстания, империя Цин была вынуждена перебросить свои войска в Халху, чтобы разделаться и поднявшимся там восстанием. Чингунжав вместе со всей своей семьёй был схвачен и привезен в Пекин, где его казнили 12 июня 1756 года. Империя послала во Внешнюю Монголию карательный отряд. Все князья, заподозренные в симпатиях Чингунжаву, также были убиты.